વિદેશમાં ગોઠવાવવું એટલે….

સમજણ આવી ત્યારથી એક વ્યક્તિને ચાહી છે? ૧૨-૧૫ વર્ષના હતા ત્યારથી એકબીજાને ઓળખાતા….ભણવાના વિષયો બદલાયા, સ્કુલ – કોલેજ બદલાઈ, મિત્રો બદલાયા, નવા લોકોને મળતા થયા, પેલી ખાસ વ્યક્તિને મળવાની ફ્રિકવન્સી ઘટી પણ તેનું આકર્ષણ ના ઘટ્યું, એના કરતા ઘણાં વધુ સુંદર – સફળ લોકોને મળ્યા પછી પણ એ જ સૌથી ‘અલગ’ લાગે, પ્રેમ થયો, સ્વીકાર્યો, વર્ષોના વર્ષો નિભાવ્યો, એના સિવાય કોઈને ચાહ્યું જ નહીં ક્યારેય!!! ભણવામાંથી સમય કાઢીને મળતા, ઘરમાં ખોટું બોલીને મળતા, ક્યારેક મિત્રોથી પણ છુપાવીને મળતા. કોઈ સ્વાર્થ નહીં, કશું લઇ નોતું લેવું, આ ગીફ્ટ આપ અને આ ડે સેલીબ્રેટ કરીએ તેવા વેવલાવેડા ના હતા, ૧૨-૧૫ વર્ષની માસુમિયત ૨૫ વર્ષના થયા ત્યાં સુધી અકબંધ રહી. ધીમે ધીમે કરિઅરમાં સેટ થવા લાગ્યા. એ વ્યક્તિ સિવાય કોઈની સાથે જીવી શકાય, કોઈનું વિચારી પણ શકાય તેવી જ ખબર ના હતી પણ બસ!! અલગ થઇ ગયા. લાખ પ્રયત્ન છત્તા અલગ થઇ ગયા, આબરૂ જાળવી અને કોઈનો વાંક-ભૂલ કાઢવી કે આરોપ મુકવા જેટલા નીચા ગયા વગર સન્માનપૂર્વક જુદા થઇ ગયા. એ નહીં તો બીજું કોઈ પણ હોય કંઈ જ ફરક નથી પડતો એ વિચાર સ્પષ્ટ હતો, ઘરનાએ જે પહેલું ઠેકાણું બતાવ્યું ત્યાં બંને ‘ગોઠવાઈ’ ગયા.

બસ અહીંથી વિદેશમાં પણ ‘ગોઠવાઈ’ ગયેલા જોડાશે….

નવું જીવનસાથી સારું જ છે, ખુબ સારું છે, જેને આટલા વર્ષ તૂટીને ચાહ્યું હતું કદાચ તેના કરતા પણ સારું, પણ ‘એ નથી’!! અને આખી ઘટનામાં એનો કોઈ જ વાંક નથી એટલે એને અન્યાય ના થાય તે પહેલી ફરજ છે.

જે દેશમાં વસ્યા છે તેને ચાહ્યો નથી, એટલી જલ્દી ચાહી શકતો પણ નથી, છત્તા એનો વાંક નથી, ત્યાંની કોઈ ફરજો ચુકી ના જવાય તે પહેલી ફરજ છે.

જીવનસાથી ખુબ સારું છે, પ્રેમથી રાખે છે પણ અલગ છે, જે જીવનની કલ્પના કરી હતી તે આ જીવન નથી, આપણને શું ગમે છે તે તેને ખબર જ નથી, તેના પૂરતા પ્રયત્નો છત્તા પેલી ખાસ વ્યક્તિની નાનકડી વાતથી કેટલો સંતોષ-ખુશી મળતા તે યાદ આવે છે.

વિદેશ ભર્યું ભર્યું છે, બધી જ સગવડ છે, લોકો માનથી વર્તે છે પણ કશું જ પોતાનું લાગતું નથી, ખાવાનું ભાવતું નથી, કોઈ જ સુગંધ જાણીતી નથી લાગતી, કોઈ ચહેરો જોઈ ઉત્સાહ નથી આવતો, એક્સ્પેનસીવ રેસ્ટોરન્ટસમાં ડીનર લઈએ તો આટલા રૂપિયા શેમાં ખર્ચીએ છે તે જ નથી સમજાતું [એવો સ્વાદ હોય], ઇન્ડિયન રેસ્ટોરન્ટસ પણ કોન્ટિનેન્ટલ ટેસ્ટ માટે મોળું, ફીકું, તેલ-ઘી-બટર-ચીઝ વગરનું ટેસ્ટલેસ પીરસતી હોય છે. બધું જ છે, માંગો તે મળે છે પણ ગામના નાકા પરની પાણીપુરી કે વડાપાઉં ખાઈને જે ખુશી મળતી તેની ૧૦% પણ નથી મળતી.

જીવનસાથી સાથે બહાર જઈએ, હાથ પકડ્યો હોય કે બાજુમાં જ બેઠું હોય છત્તા દુર નજર પડે અને પેલી વ્હાલી વ્યક્તિ યાદ આવે, અચાનક કોઈના ચહેરામાં તેનો ચહેરો દેખાય, કોઈની બોડી લેન્ગવેજ એના જેવી લાગે, જાહેરમાં કોઈ ખડખડાટ હસતું સંભળાય તો બધું ભૂલીને એક સેકંડ એ દિશામાં એ જ આશા/ખાતરીથી જોવાઈ જાય કે ‘એ જ હશે’!!

વિદેશના શાનદાર, સ્વચ્છ રસ્તાઓ પર જતા હોઈએ અને કશેક કોઈ નામ, સુચના વાંચીએ તો આપણા દેશના નામ સાથે સરખામણી થઇ જાય. મોલમાં કશું ખરીદતા હોઈએ અને ‘મેઈડ ઇન ઇન્ડિયા’ વાંચીએ તો વસ્તુ હાથમાંથી મુકવાનું મન ના થાય. રસ્તાઓ પર ચાલતા ચાલતા જુનું ગમતું ગીત કાનમાં વાગતું હોય અને કશે ક કૈંક અવાજ આવે અને અટકીને જોઈએ તો એમ થાય કે આપણા શહેરમાં છીએ અને કોઈ જાણીતી વ્યક્તિ ઉભી છે-જોયેલી જગ્યા/ઘટના છે. ૫-૧૦ સેકંડ થાય મનને સમજાવતા કે ઇન્ડિયામાં નથી તું અત્યારે!!!!!!!!!!!!!!!

વર્ષો જાય અને જેને પરણ્યા છીએ તેના માટે કુણી લાગણી થાય, પેલો પ્રેમ તો ઉભો જ હોય હૃદયના દરવાજે ટકોરા મારતો, કોઈ પણ ઘડીએ ડોકિયું કરતો, હલબલાવી દેતો, ક્યારેક એકલા શાંતિથી બેઠા હોઈએ અને જૂની વાત યાદ આવે તો જાણે કાલની જ વાત છે એમ ચહેરા પર એક આછુ સ્મિત લાવી દેતો, એને કેટલું ચાહ્યું હતું છત્તા….. ૧૦ સેકંડમાં જગજાહેર, હાલતા ચાલતા, લોકો વચ્ચે આંખમાં પાણી લાવી દેતો પ્રેમ ઉભો જ હોય ત્યાં આ નવી વ્યક્તિ હળવેથી પોતની જગ્યા કરી લે ત્યારે એક ઘડી આપણી જાત પર ગુસ્સો આવે, અણગમો થાય કે ‘બસ, આટલી જલ્દી?!!!’ આને ચાહું તો જેને હંમેશથી ચાહ્યું છે તેને અન્યાય નથી??

વર્ષો જતા જે દેશમાં વસો તેના સારા પાસા દેખાવા લાગે, સ્થાનિક તહેવારો ઉજવી દિવાળી ભૂલવા પ્રયત્ન કરીએ, દેશથી દિવાળી, હોળી, સંક્રાંતના વિડીઓ આવે ત્યારે જોઇને ખુશ થવું કે દુઃખી તે ખબર ના પડે. આપણા લોકો ખુશ છે એ જોવું ગમે પણ આપણે તે ખુશીમાં સામેલ નથી તે વાત હસતા હસતા પણ હૃદયમાં કાંટાની જેમ ખૂંચ્યા કરે. મિત્રો ગમતી જગ્યાએ જમવા ગયા હોય ત્યાંના ફોટો-વિડીઓ મોકલે તો સુગંધ-સ્વાદનો દરિયો દિમાગ પર ફરી વળે…… પણ પછી ધીમે ધીમે પાસ્તા ભાવતા કરી લઈએ, મોળી-ફીકી-સ્વાદવગરની કેક પેસ્ટ્રીસથી સેલીબ્રેટ કરતા શીખી જઈએ. ‘ટેસ્ટબડ્સ ડેવેલપ થાય, યુ સી!!’ ‘ટેસ્ટબડ્સ ડેવલપ થાય છે કે ટેસ્ટસેન્સ જ ચાલી જાય છે તે સમજવા છતાં સમજવા માંગતા નથી’ છતાં સારી વસ્તુઓ, વ્યક્તિઓ, ખાસ તો શિસ્તબદ્ધ જીવન ગમતું જાય, અને મન લાગતું જાય. ક્યારેક અજાણતા વતન સાથે સરખામણી થઇ જાય તો દુઃખ થાય કે ‘માં’ની સરખામણી કોઈ સાથે થોડી થાય? જેવી હોય તેવી માં એ માં જ હોય. પણ શું કરીએ? માટીના માણસ જ છીએ ને, ફસકી પડીએ. ધીમે ધીમે વતન જેટલો જ વિદેશને પણ ચાહવા લાગીએ.

જીવનસાથીને ચાહીએ એટલે સમજાય કે પ્રેમ રહેશે પણ હવે એક ખૂણામાં જ રહી શકશે. એ ખુશ રહે – આબાદ રહે તેવી જ શુભકામના એ વ્યક્તિ માટે બાકી રહે. ક્યારેક કોઈક મિત્ર ખબર આપે કે ‘એને મળ્યો/મળી હતી, ખુશ છે’ મગજ બ્લેન્ક થઇ જાય, ખુશ થવું કે દુઃખી? પણ મિનીટ ના લાગે નક્કી કરતા કે ખુશ છે એ જ ખુશીની વાત છે, ભલેને મારા વગર જ ખુશ હોય!!!!!!!!!!!!!!!!!

આ બાબતમાં સારું છે કે બે દેશને એક સાથે ચાહી શકાય છે, નિભાવી શકાય છે. દેશ ખુશ રહે, આબાદ રહે એવી સતત પ્રાર્થના મનમાં રહેતી હોય. વિદેશમાં રહી મહેનત કરી ગોઠવાઈ જઈ પોતાની કે બાળકોની ચિંતા ના રહી હોય. દેશમાં થઇ શકે તેટલી સેવા આર્થિક રીતે મોકલ્યા કરતા એન.આર.આઈસની કોઈ કમી નથી. દુનિયાના આટલા દેશો છે, સરળતાથી હરી ફરી શકાય. અમેરિકા-કેનેડા તો પાડોશી દેશો છે, યુરોપ ટ્રીપ્સ તો લોકોના વિશલિસ્ટમાં હોય જ, ઓસ્ટ્રેલિયા-ન્યુઝીલેન્ડ ફરવા માટે પણ લોકો ખુબ જાય છે. વિદેશમાં થોડા વર્ષો રહ્યા પછી આ બધી જગ્યાઓએ જઈ શકાય પણ મોટાભાગના એન.આર.આઈસ ઇન્ડિયા આવે છે. જેમ પેલા પ્રેમીઓ પોતાના ગામ જાય છે, પોતાના પ્રેમી/પ્રેમિકાનું જુનું ઘર જોવા, મળતા હતા તે ગાર્ડન-કોફીશોપ જોવા… એકલા એકલા આંટો મારી શ્વાસમાં ભરી લેવા અને ફરી ‘જીવન’ જીવવા લાગવા, ‘ગોઠવાઈ’ ગયા ને??!!

Advertisements

સત્ય પરિવર્તનશીલ છે….. કેટલું??!!

મધુબન ખુશ્બુ દેતા હે, સાગર સાવન દેતા હે,
જીના ઉસકા જીના હે જો ઔરો કો જીવન દેતા હે.

સુરજ ના બન પાયે તો બનકે દીપક જલતા ચલ,
ફૂલ મિલે યા અંગારે, સચકી રાહોં પે ચલતા ચલ,
પ્યાર દીલોકો દેતા હે, અશ્કોકો દામન દેતા હે.

જીના ઉસકા જીના…..

ચલતી હે લહેરા કે પવન કે સાંસ સભી કી ચલતી રહે,
લોગોને ત્યાગ દિયે જીવન કે પ્રીત દિલોમેં પલતી રહે,
દિલ વો દિલ હે જો ઔરો કો અપની ધડકન દેતા હે.

જીના ઉસકા જીના…..

બાળક હતી ત્યારે રવિવારે સવારે દુરદર્શન પર ‘રંગોલી’માં નિયમિત આ સાંભળીને ઉઠતી. પ્રાર્થના જેવું લાગતું. એકદમ જડતાપૂર્વક મગજમાં બેસી ગયું હતું અને એ રીતે જ જીવાય તેમ માન્યું [ કદાચ પાવર ઓફ સબકોન્સીયસ માઈન્ડ થીઅરી કામ કરતી હશે, સવારે ઉઠતા સમયે સાંભળેલુ, મગજ વધુ સારી રીતે સમજે સ્વીકારે અમલમાં મુકે છે ] મારી માન્યતા ઉપરાંત ઘરમાં દાદીમાં અને પપ્પાને આ રીતે જીવતા જોયા. કોઈક લુચ્ચાઈ – ચાલાકી કરે અને મનમાં વિરોધ થાય તો બા સમજવતા કે ‘તે તેને શોભે તેમ વર્તે, આપણે આપણને શોભે તેમ વર્તવાનું’

પપ્પાને નજીકના લોકોમાં રૂપિયાની બાબતમાં જતું કરતા જોયા. સગા સંબંધીઓ બેંક લોન માટે એપ્લાય કરે, પપ્પા ગેરેન્ટર બને અને બસ પછી લોન ભરવાના બદલે ગાયબ થઇ જાય. પપ્પા લોન ચૂકવી દે. ઘરમાં આ વાતોમાં દલીલો થતી ત્યારે પપ્પા કહેતા કે ‘અમુક ખરાબ અનુભવોને કારણે હું માનવતા પરનો વિશ્વાસ ના ગુમાવી શકું’

આ જ સત્ય માન્યું અને જીવ્યું… પણ પણ પણ… અઘરું છે. લોકો છેતરી જાય, મુર્ખ બનાવી જાય [ એવું એ સમજતા હોય ], ભલાઈનો ગેરલાભ લઇ જાય, કામ કઢાવીને ચાલતા થઇ જાય, મદદ ભૂલી જાય…. સાલ્લુ! ખરાબ તો લાગે હોં. કોઈ મોટી અપેક્ષા ના હોય, ફક્ત વહેવાર શાલીન રાખે તો પણ આપણા અંદરની ભલાઈ મજબુત રહે પણ…નથી રાખતા લોકો, આંખની શરમ પણ નથી રાખતા.

જીવનમાં જયારે થાકતી ત્યારે આ ગીત સાંભળતી, ૨-૩ વાર રીપીટ થાય ત્યાં પાછો પાનો ચડી જાય. ‘લોકો જાય તેલ પીવા, મારે મને ગમે છે એટલે સારી રીતે વર્તવું છે’ પણ હમણાં આ ગીત ચાલતું હતું ત્યારે નિરવે કહ્યું [આ પહેલા પણ નાની ઉમરના મિત્રો/કુટુંબીઓ એ આમ કહ્યું હતું] કે ‘આવા ડીપ્રેસિંગ સોંગ કેમ સાંભળે છે?”!!!!!!!!!!!!!!!!!!! આ સોંગ ડીપ્રેસિંગ કઈ રીતે હોઈ શકે? હું મારી પોણી જીંદગી આ સાંભળીને મોટીવેટ-પોઝીટીવ થતી આવી છું.

યસ્સ્સ! આ અલગ જ પેઢી છે, ‘મતલબી, હો જા જરા મતલબી, દુનિયા કી સુનતા હે કયું? ખુદ કી ભી સુન લે કભી…..’ વાત તો આ પણ ખોટી નથી. સારાઈ ભલાઈ કશે એનકેશ થઇ શકતી નથી. દુનિયા તમને તમારા સારા કામના બદલે તમારી આર્થિક સફળતાથી ઓળખે છે, તે જ રીતે આંકે છે, તેવું અને તેટલું જ માન આપે છે. જીવનમાં અડધે કે તેનાથી વધુ આગળ પહોંચ્યા પછી વિચાર આવે કે જે કર્યું તે સાચ્ચું હતું કે ખોટું? જો કે હવે પાક્કા ઘડે કાંઠા ના ચડે, વિચારોમાં મોટો તફાવત ના આવી શકે પણ એટલો સુધારો થયો છે કે નવી પેઢીને હું જેમ જીવી તેમ જીવવાની સલાહ નથી આપતી. તમને જેમ યોગ્ય લાગે તેમ જીવો, સારાઈ ભલાઈ પણ માપે જ સારી. પહેલા પોતાનું હિત જોવું, ખાસ તો રૂપિયા કમાવામાં ધ્યાન આપવું.

મારા જેવી અસમંજસમાંથી દરેક વ્યક્તિ એક એઈજ અને સ્ટેજે પસાર થતી જ હશે. મેં વધુ અંતિમો, ચડાવ ઉતાર, વિવિધતાવાળું જીવન જીવ્યું છે એટલે મારી અંદરનો વંટોળ વધુ તોફાની હશે. પણ એક વાત ચોક્કસ કે સત્ય પરિવર્તનશીલ છે. જે વાત હજુ થોડા વર્ષો પહેલા નિર્વિવાદ સત્ય લાગતી હતી તેમાં આજે પ્રશ્નાર્થચિન્હો ઉભા થઇ ગયા છે. પરિવર્તન જરૂરી છે, અનિવાર્ય છે પણ કેટલું જડપી અને કેટલું – કેવું પરિવર્તન??!! આપણા હાથમાં નથી આ માપદંડો પણ સ્વીકારતા રહેવું, બદલાતા રહેવું, જાતને મઠારતા રહેવું……….

કેનેડામાં ક્રિસમસ


દિવાળી પછી ક્રિસમસ…

સ્વાભાવિક છે કે ઇન્ડિયામાં ક્યારેય ક્રિસમસ સેલીબ્રેટ નથી કરી, અહીં આ બીજી ક્રિસમસ છે. નિરવ વર્ષોથી અહીં છે એટલે અને ખાસ તો તેના કામના પ્રકારને કારણે કેનેડીયન – યુરોપિયન ફ્રેન્ડસ ઘણાં છે. અમારે અહીં અમારું પોતાનું કહી શકાય તેવું એક કેનેડીયન ફેમીલી છે, જે પોતાના દરેક મહત્વના પ્રસંગે ફક્ત ફેમીલી મેમ્બર્સ હોય ત્યારે અમને યાદ રાખે છે એટલે અમારે પણ તેમને એ રીતે જ વધાવવાના હોય. ગયા વર્ષે પણ ક્રિસમસ ડીનર્સ ગોઠવ્યું હતું, સ્લેડ ફેમીલી માટે. આ વર્ષે વધુ મિત્રો ઉમેરાયા.

ડીસેમ્બર શરુ થતા જ ક્રિસમસ ડીનર્સ શરુ થઇ જાય. ફ્રેન્ડસ-ફેમીલી એકબીજાને ઘરે ડીનર માટે બોલાવે. ઘરે જાતે બનાવીને જમાડે. દરેક વ્યક્તિ પોતાના ફેમીલી મેમ્બર્સ, ફ્રેન્ડસ કે નજીકના તમામ લોકોને ગીફ્ટ આપે. કામના સ્થળે મેનેજમેન્ટ એમ્પ્લોઇને ગીફ્ટ આપે. ડીસેમ્બર શરુ થતા જ ઘરની બહાર, દરવાજા પર, બગીચામાં, ઝાડ પર, ઘર પર ડેકોરેશન થઇ જાય. લાઈટ્સ, રીથ્સ, મૂર્તિઓ વિગેરે…. ઘરમાં ક્રિસમસ ટ્રી ડેકોરેટ કર્યું હોય, આ સૌથી પહેલા થાય. ક્રિસમસ ટ્રીની પોતાની રીત – રીવાજ છે જે અહીં આવીને જ સાચ્ચી રીતે સમજાયા. ઘરની અંદર જે ટ્રી ડેકોરેટ થાય તે રીઅલ કરતા આર્ટીફીશ્યલ હોવાની શકયતા વધુ. દર વર્ષે નવું ખરીદવામાં આવે [તહેવારના અંતે રીસાયકલ કરવું પણ ફરજીયાત, મોટેભાગે જ્યાંથી ખરીદ્યું હોય ત્યાં જ રીસાયકલની વ્યવસ્થા હોય] ટ્રીની નીચે નાની લાલ જાજમ રાખવામાં આવે જેમાં ગીફ્ટસ મુકવામાં આવે, એટલે કે ટ્રીની નીચે. ડીસેમ્બરમાં ઘરે જમવા આવતા મહેમાનો ઘરની તમામ વ્યક્તિ માટે અલગ અલગ ગીફ્ટ લઈને આવે, બાળકો માટે વધુ હોઈ શકે [મોટેભાગે ચોકલેટ્સ]. ક્રિસમસ ટ્રીમાં લગાવવામાં – ટીંગાડવામાં આવતા હેન્ગીંગસની પણ પોતાની સ્ટોરી હોય છે. ઘરના સભ્યો પોતાની ગમતી વસ્તુનું પ્રતિક, નાનપણનું ખાસ રમકડું, પેરેન્ટ્સએ આપેલી નાની ગમતી વસ્તુ, પોતાના લગ્નનો ફોટોગ્રાફ, બાળકોની તદ્દન નાના હતા ત્યારની વસ્તુઓ સાચવી રાખે અને તે ટ્રીમાં ડેકોરેટીવ બોલ્સ, સ્ટાર્સ સાથે ટીંગાડે. આ રીતે જીવનના મહત્વના લોકોની યાદો, પોતાના જીવનની યાદો, જે તે વર્ષમાં કોઈ જગ્યાએ વિઝીટ કરી હોય તો ત્યાંનું સોવેનીયર કે કોઈ પ્રતિક હોય તો આખા વર્ષની યાદો….. બધું જ તાજું થાય. કેન્ડલ્સ, સાન્તાક્લોઝ ઉપરાંત દરેક ઘરમાં ઈશુના જન્મ સમયની પ્રતિકૃતિવાળી નાની મૂર્તિઓ કે એને લગતું કૈંક હોય, મોટાભાગે વારસામાં મળ્યું હોય. દાદી-નાની-મમ્મીએ આપેલી આ પ્રતિકૃતિ વધુ શુભ મનાય.

ચર્ચમાં પ્રાર્થના હોય પણ નવી જનરેશન મોટા પ્રમાણમાં વિઝીટ નથી કરતી. વડીલો જાય. સાદો કાર્યક્રમ જ હોય. ક્રિસમસના દિવસે અને આગલી સાંજે કુટુંબના સભ્યો સાથે મળીને જમે…. બસ આ જ સેલિબ્રેશન.

લોકો ડોનેશન પણ ખુબ કરે. ધાર્મિક સંસ્થાઓ, ફૂડબેંક, એન.જી.ઓસમાં રૂપિયા, વસ્તુઓ પહોંચતા થાય. આ પ્રક્રિયામાં કશે જ શો ઓફ, ફોટોગ્રાફ્સ લેવા, સોસીયલ મીડિયા પર શેર કરવું, ન્યુઝપેપર મેગેઝીન્સમાં આપવું, કશે પોતાનું નામ લખાવવું એવી કોઈ જ વાત આવતી નથી.

ક્રિસમસ સંપૂર્ણપણે અંગત તહેવાર છે. ફેમીલી ફ્રેન્ડસ સાથે જ સેલીબ્રેટ થાય છે, કોઈ રસ્તાઓ પર નીકળી પડતું નથી, કોઈ સરઘસો થતા નથી, ઘરની બાજુમાં જ ચર્ચ હોય તો પણ ખબર પડતી નથી કે તહેવાર આવીને જતો રહ્યો, મોલ્સ-રેસ્ટોરન્ટસમાં તામઝામ હોય પણ મોટેભાગે બાળકોને લગતું જ. કેક્સ-પેસ્ટ્રીસ-પાઈ ઘરે જ બને. [અહીં પેસ્ટ્રીસનું ચલણ ખુબ જ ઓછું છે] ક્રિસમસના દિવસે સવારે બધી જ ગીફ્ટસ ખોલવામાં આવે.

ક્રિસમસથી પહેલી જાન્યુઆરી સુધી મોટાભાગના કામકાજના સ્થળોએ રજા હોય. લોકો ઘરે રહે, કુટુંબને સમય આપે. પેરેન્ટ્સ આજુબાજુના સિટીમાં રહેતા હોય તો ત્યાં મળવા જાય. કેનેડામાં બહારથી આવીને વસતા બીજા ધર્મના લોકોની ધાર્મિક લાગણીના દુભાય એટલે લોકો ‘મેરી ક્રિસમસ’ના બદલે ‘હેપ્પી હોલીડેઝ’ વિશ કરે. થર્ટી ફર્સ્ટનું પણ એવું જ, કોઈ મોટાપાયે સેલિબ્રેશન નથી હોતી. ગણી ગાંઠી જગ્યાઓએ જુવાનીયા નાનુંમોટું સેલિબ્રેશન કરે…. ધેટ્સ ઈટ!

હા પણ ક્રિસમસની એક અદ્ભુત વાત જે અહીંના લોકોએ કહી અને નિરવે છેલ્લા ૬ અને મેં ૨ વર્ષથી અનુભવી. ક્રિસમસના દિવસે સ્નો ચોક્કસ પડે!!! ચિત્રોમાં હોય છે તેવું જ બરફની ચાદર અને ઝીણી સ્નો ફ્લરીઝ ઉડતી હોય તેવું વેધર થઇ જાય. ત્યાં સુધી કે દિવસોથી સ્નો કે ચીલ વેવ્ઝના હોય તો પણ ક્રિસમસના તો શુકન સચવાઈ જ જાય!!

સૌની ઈચ્છાઓ ફળો, ૨૦૧૯ સુખ, શાંતિ, સ્વાસ્થ્ય, સ્થિરતા અને સમૃદ્ધિ લઈને આવો.

ફોર એ ચેઈન્જ: ફેશન

PHILIPPINE-MISS UNIVERSEDr Gora 01Dr Gora 03Dr Gora 04Dr Gora 05

ઇન્ડિયામાં સ્ત્રીઓને વાળ ખુલ્લા રાખવાનો જબરદસ્ત શોખ છે. આ વાતને ફેશન સ્ટેટમેન્ટ બનાવી દીધું છે. દરેક ઉંમર, બેકગ્રાઉન્ડ, લાઈફસ્ટાઈલ, દેખાવની સ્ત્રીઓ વાળ ખુલ્લા રાખવામાં જબરો આનંદ અનુભવે છે. શું વાળ ખુલ્લા રાખવાથી સ્ત્રીઓ વધુ સુંદર દેખાય છે? ફેશન કે સ્ટાઈલની રીતે આ વાત સાચ્ચી છે? મોટેભાગે ‘ના’!

બ્યુટી કોન્ટેસ્ટમાં સ્ત્રીઓ વાળ ઉંચા બાંધેલા શા માટે રાખે છે? તેમના ચહેરાનો આકાર, ડાયમેન્શનસ ક્લીઅર દેખાય તે માટે. લાંબી પાતળી ગરદન, માપે હોય તેવા કાન, ગાલની નીચેથી પસારથી રેખા, ચહેરો કયા આકારનો છે [ડાયમંડ, રાઉન્ડ, સ્ક્વેર, ઓવલ] તે ક્લીઅર દેખાય તે માટે વાળ ઉંચા બાંધેલા હોય છે અને આ વાત તેમને વધુ સુંદર દેખાડે છે. બ્યુટી પ્રોડક્ટ્સની એડ્વરટાઈઝમેન્ટસ ધ્યાનથી જોઈ છે? સાબુ, ક્રીમ, બ્લીચ બધી એડ્વરટાઈઝમેન્ટસમાં મોડલે ઉંચા બાંધેલા વાળ ઓળ્યા હશે. ઓસ્કાર, કાન્સ, સેલિબ્રીટીઝના ફંક્શનસમાં જોઈ લેવું. સ્ત્રીઓએ ઇવનિંગ ગાઉન પહેર્યું હોય, ફ્રેંચ રોલ કે લો બન હેર સ્ટાઈલ, લાંબી વિકટોરીયન સ્ટાઈલ ઇઅરરિંગ્સ હોય. ગરદન, ખભ્ભા, ચહેરાનો આકાર સ્પષ્ટ દેખાય. આપણા પોષક પણ આવા જ છે, હેવી કપડા ઘરેણાં પહેર્યા હોય ત્યારે વાળ ખુલ્લા રાખી લેવાની લાલચ જતી કરવી જોઈએ કારણ વાળ ખુલ્લા રાખવાથી ઇઅરરિંગ્સ, નેકલેસ [ગળાની માળા, ચેઈન], બ્લાઉઝ કે કુર્તાની નેક એમ્રોઇડરી અડધી ઢંકાઈ જશે.

ફેશનની રીતે તો વાળ ખુલ્લા રાખવા ખાસ મહત્વના છે જ નહીં પણ સૌથી વધુ આપણા દેશના વાતાવરણ, હવામાનની રીતે તદ્દન મૂર્ખાઈ ભર્યું છે. ૮ મહિના ગરમી રહેતી હોય ત્યાં સ્ત્રીઓ વાળ ખુલ્લા રાખીને શા માટે ફરતી હશે?? પુરુષો જે ઉનાળામાં વાળ હોય તેનાથી પણ ટૂંકા કરાવી નાખે છે ત્યારે સ્ત્રીઓ આવા ધોમ ધખતા તાપમાં, બફારામાં, ગરમીમાં વાળ ખુલ્લા રાખે છે! પ્રસંગમાં તો હેવી કપડા અને વધુ લોકોને કારણે ગરમી વધુ જ હોય ત્યારે પણ આ તો ઉભું જ હોય. રૂટીનમાં જ્યાં આટલો તાપ અને ધૂળ-ધુમાડો-કચરો હવામાં હોય ત્યાં વાળ ખુલ્લા હોય તો કેટલા ડેમેજ થાય? ટુવ્હીલર, પબ્લિક ટ્રાન્સપોર્ટમાં કેટલી હવાનો માર લાગે? સ્પ્લીટ એન્ડ્સ અને હેરફોલની સમસ્યાઓ કંઈ એમ જ થોડી વધી છે?

સારા દેખાવની વાત કરીએ તો… સારી ક્વોલીટી, શેઈપ, કટ્સ હોય તો ખુલ્લા વાળ થોડો સમય સારા લાગે પણ આવું કેટલા લોકો મેઈનટેઈન કરી શકે? ગમે તેવી ક્વોલીટી, શેઈપ, સાઈઝ, કટ્સ હોય તો પણ વાળ ખુલ્લા જ રાખવાનો દુરઆગ્રહ વ્યક્તિને ડરામણી બનાવે છે. સામાન્ય રીતે હેરવોશ કર્યા પછી ૩ થી ૬ કલાકમાં વાળમાં પરસેવો, ધૂળ-ધુમાડો, ચીકાશ લાગી જાય છે. આવા વાળ ખુલ્લા બિલકુલ સારા ના જ લાગે. રોજ વાળ ધોવાની સીસ્ટમ આપણા દેશમાં છે નહીં, તો એ જ ગંદા વાળ ફરી ખુલ્લા રાખવાના?? રાત્રે સુવાથી ઓશિકા સાથેના ઘર્ષણથી વાળ ખુલ્લા રાખવા જેવા રહેતા નથી.

આપણે ત્યાં સ્ત્રીઓ ટીવી સીરીયલ્સની દેખાદેખીમાં કિચનમાં પણ વાળ ખુલ્લા રાખે છે, જયારે કોઈ પણ કિચન મેનર્સમાં પહેલું શીખવવામાં આવે કે કિચનમાં વાળ બાંધીને જ જવું જોઈએ, ત્યાં સુધી કે વધુ કવર કરવા જોઈએ. જોબ પર તો વાળ ખુલ્લા રાખવાનું કઈ રીતે અનુકુળ હોઈ જ શકે? તમે વાળ સાચવો કે કામ કરો? પણ આપણે તો સ્ત્રીઓએ આ બાબતમાં પણ ડાટ વાળ્યો છે. સ્કુલમાં વાળ બાંધીને આવવાની વાત ફરજીયાત એમ જ નથી.

દુઃખની વાત એ છે કે આ ફેશન કરતા વધુ ઇન્ફીરીયારીટી છે. વાળ ખુલ્લા રાખવા મોટાભાગની સ્ત્રીઓ માટે કમ્ફર્ટેબલ ના હોય પણ દેખાદેખી અને પોતે બાંધેલા વાળમાં દેશી લાગશે તે ડરે આવું કરતા હોય છે. ફોટોસ લેતી વખતે, કોઈક સારી જગ્યાએ જાય, કોઈક મહત્વની વ્યક્તિને અચાનક જોવે તો વાળ ખોલી નાખે!!! અરે પણ બાંધેલા વાળ બહુ ગંદા શેઈપમાં હોય, તે ખોલીશ તો સારું લાગવાના બદલે ખરાબ જ લાગશે પણ એટલી ઉંડી સમજણ જ નથી.

કેનેડા આવીને દુનિયાના ડઝન દેશમાંથી આવતી સ્ત્રીઓને મળી અને જોયું કે સદ્ધર દેશની સ્ત્રીઓ આવા ઇન્ફીરીયારીટી કોમ્પ્લેક્સથી પીડાતી જ નથી. બહુ પ્રેમથી પોતાને અનુકુળ હોય તે રીતે વાળ બાંધેલા રાખે છે અને એટીટ્યુડમાં કોઈ ફરક નથી પડતો. જોબ પર તો મોટાભાગે વાળ બાંધેલા જ રાખે છે. ખુબ સારા કપડા પહેરયા હોય, સારી જગ્યાએ જતા હોય તો પણ આ વાત એમ જ રહે!! અમુક સ્ત્રીઓ જે વાળ ખુલ્લા રાખે છે તે ખુબ સારું મેઈનટેઇન કરે છે, ડેઈલી શેમ્પુ, કંડીશનર, રેગ્યુલર હેર કટ, એક એક વાળ સરખો ગોઠવાયેલો હોય. વાળ ખુલ્લા રાખવા એ મહેનત, કાળજી, ખર્ચ માંગી લેતી બાબત છે.

આપણે સેલીબ્રીટીસના ખુલ્લા હેર જોઇને કોપી કરીએ પણ એમની પાસે સતત ૨ લોકો વાળ સાચાવવા માટે હોય છે. જે ઉડતા ખુલ્લા વાળ સ્ક્રીન પર જોઈ આપણે ખુશ થઇ જઈએ છીએ તે આસીસ્ટન્ટ સામે ઉભા રહી ટેબલફેન હાથમાં લઈને ઉડાડી આપતા હોય અને આપણે ચાલીને જતા હોઈએ અને બાજુમાંથી ટ્રક જડપથી ઉંધી દિશામાંથી બાજુમાંથી પસાર થાય તો કલાક મહેનત કરીને ગોઠવેલા વાળ ૩૦ સેકન્ડમાં ગૂંચવાઈ જાય. એસી કારમાં જ ફરતા લોકો માટે આ ફેશન વધુ અનુકુળ છે.

સૌથી મહત્વનું વાળની ક્વોલીટી. સ્ટ્રેઇટ, સિલ્કી, શાઈની કે કર્લી, હેલ્ધી, વેવી વાળ ખુલ્લા સારા લાગે પણ આવા વાળ આપણા સમાજમાં કેટલી સ્ત્રીઓના છે? નહીં સીધા નહીં વાંકડિયા, રૂખા અને જાડા વાળ મશીનથી, ટ્રીટમેન્ટથી, કલાકોની મહેનતથી સીધા કરવાના. ટૂંકમાં વાળમાં ઈસ્ત્રી કરવાની. જોઇને ખબર પડે જ કે આ આરટીફીશ્યલ છે. નાયલોનના જાડા દોરા જેવા કે ઈસ્ત્રીથી કડક સીધા કરેલા વાળ કઈ રીતે સુંદર લાગી શકે? એકવાર ટ્રીટમેન્ટ પછી પણ સતત મેઈન્ટેનન્સ માંગે. શા માટે આવો ત્રાસ કરવાનો? સુંદર દેખાવા માટે કેટલા ઉધામા? બીજી ઘણી સ્કીલ – ક્વોલીટી વિકસાવીને કોન્ફીડીયન્ટ સુંદર લાગી જ શકાય છે.

સારી વાત એ છે કે હમણાં આપણી મોટાભાગની એક્ટ્રેસીસએ વાળ બાંધેલા રાખવાના શરુ કર્યા છે. મુવીમાં, રૂટીનમાં, પ્રસંગમાં…. ત્યાં સુધી કે ઓફ સ્ક્રીન તો પ્રિયંકા, કરીના, સુષ્મિતા, દીપિકા, અનુષ્કા સિમ્પલ હાય-લો બન [દેશી અંબોડો] ઉંચા બાંધેલા વાળમાં જ જોવા મળે છે. જોઈએ કેટલા સમયે આ વાત સામાન્ય વર્ગ સુધી પહોંચે છે.

Canadian Wedding :)

000000102030405060708099.9101112.013141516171920

નિરવના ખાસ મિત્ર મેથ્યુ અને કેઈટના લગ્ન!

૬ મહિનાથી ધમાલ ચાલતી હતી. મેન્યુ, વેન્યુ, ડ્રેસકોડ, આગલી ઈવેન્ટ્સ, બધી ચર્ચાઓમાં અમે સાથે હતા. મારા માટે સલાહ આપવા કરતા સાથ આપવાનું જ શક્ય હતું અને વ્યાજબી પણ J મેથ્યુ અને કેઈટનો શોખ અને સ્વભાવ મુજબ ટ્રેડીશનલ વેસ્ટર્ન [કાઉબોય-ગર્લ સ્ટાઈલ] થીમ નક્કી થઇ. ગ્રુમ અને બ્રાઇડના ખાસ મિત્રોની પાર્ટી બને જે લગ્નમાં પહેલેથી છેલ્લે સુધી સાથે રહે. તે લોકોના ડ્રેસિંગ એકસરખા રહે, નિરવ ગૃમ્સ પાર્ટીમાં હતો એટલે એ દોડાદોડી ૨ મહિના પહેલા શરુ થઇ. મારે તો કાઉગર્લ બુટ એક જ ખરીદી હતી.

લગ્નના ૧૫ દિવસ પહેલા મેથ્યુના ઘરે કોકટેલ પાર્ટી હતી જેમાં લગ્નમાં કયું પીણું અને કેવા કોમ્બીનેશનથી જશે તેની સલાહ નજીકના ૧૫ લોકો પાસેથી લેવાઈ [ કોકટેઈલ પાર્ટીમાં હું ભજીયા બનાવીને લઇ ગઈ હતી અને બાલાજીની સોલ્ટેડ અને મસાલા વેફર્સ, ફોટોગ્રાફમાં છે ] લગ્નના ૪ દિવસ પહેલા ડાન્સ પ્રેક્ટીસ માટે બંને પક્ષના નજીકના લોકો ભેગા થયા, જેમાં અમે પણ હતા. [દરેક ફોટોગ્રાફમાં ઉપર અલગથી વર્ણન છે, ફોટોગ્રાફ્સ ઘટનાક્રમ પ્રમાણે છે] લગ્નના ૨ દિવસ પહેલા ચર્ચમાં રીહર્સલ કરવામાં આવ્યું, જેમાં નજીકના લોકો હાજર રહે અને મીનસ્ટર-ધાર્મિક ગુરુ થનારી વિધિની સમજણ આપે, પછી ઘરે ડીનર માટે નજીકના લોકો ભેગા થયા. બંને પક્ષના થઈને ટોટલ ૫૭ લોકોની હાજરી પ્રસંગમાં રહેવાની હતી. ૪ વાગ્યાના લગ્ન માટે બ્રાઇડ – ગ્રુમ વિથ પાર્ટી ૩ વાગ્યે ચર્ચ પહોંચી ગયા હતા, બધા જ મહેમાન ૩:૩૦ સુધીમાં આવી ગયા હતા. બપોરે ૩ વાગ્યે હવામાન ૧ ડીગ્રી બતાવતું હતું પછી કેટલું ઘટ્યું તેનો ખ્યાલ નથી. બ્રાઇડને તેના ફાધર લઈને આવે, ગ્રુમ તેના પેરેન્ટ્સ સાથે આવે. ગ્રુમના ફઈએ શરૂઆતમાં શુભેચ્છા આપતી પ્રાર્થના કરી. દરેક પ્રસંગ માટે નક્કી કરેલું મ્યઝિક હાજર રહેલ આર્ટીસ્ટ પિયાનો પર લાઈવ વગાડતા રહે. મહેમાનોને લગ્નનું કાર્ડ આપવામાં આવે જેમાં વિધિ સમજાવેલ હોય, મેરેજ વાઉસ બાઈબલના કયા સાલ્મ પરથી લેવાયા છે તે આંકડા સહીત હોય [આપણે અધ્યાય અને શ્લોકનો ક્રમ હોય તે રીતે]. મેં બાઈબલ હાથમાં લઈને તે શોધી લીધા હતા અને ફોટોગ્રાફ અહીં મુક્યો છે. જીવનના ચડાવ ઉતાર, સુખ દુઃખ, સ્વાસ્થ કે માંદગી કોઈ પણ સંજોગોમાં એકબીજાને સાથ આપવાના વચનો ખુબ સરળ શબ્દોમાં દોહરાવવામાં આવે. મીનસ્ટર લગ્ન સંબંધી સલાહ ૨-૩ વાક્યોમાં આપે. રીંગ એક્સચેઈન્જ થાય, ગ્રુમ બ્રાઇડ અને તેમના સાક્ષીઓ રજીસ્ટરમાં સાઈન કરે. નવપરિણીત દંપતી હાથ પકડી ફોયરમાંથી પસાર થઇ બહાર જાય, મહેમાનો ઉભા થઇ તેમને શુભેચ્છાઓ આપે, બહાર એક એક વ્યક્તિ બ્રાઇડ ગ્રુમને વારાફરતી ગળે મળે. ચર્ચની વિધિ અહીં સુધી જ.

હવે મોજનો દોર શરુ થયો… કેલગરીમાં સ્ટેમપેઈડ ગ્રાઉન્ડ છે જે ભાગ્યે જ કેનેડામાં રહેતી વ્યક્તિ નહીં જાણતી હોય, અથવા કહી શકાય કે ઘોડા, ઘોડાની રેસ, ઘોડા સાથે સંકળાયેલી દુનિયાની કોઈ પણ વ્યક્તિ નહીં જાણતી હોય. દર વર્ષે જુલાઈ મહિનામાં એક વિક સુધી સ્ટેમપેઈડ ગ્રાઉન્ડ પર ઘોડાને લગતી ગેઈમ્સ થાય છે અને દુનિયાભરમાંથી લોકો આવે છે. કેઈટ અને મેથ્યુ બંને આના જબરદસ્ત શોખીન, તેમના રિસેપ્શન માટે સ્ટેમપેઈડ ગ્રાઉન્ડના હોલથી વધુ સારી જગ્યા કઈ હોઈ શકે? સ્ટેમપેઇડ ઇવેન્ટની ખાસ ટ્રામ-બસ ચર્ચ પરથી બ્રાઇડ ગ્રુમ અને પાર્ટીને લઈને સિટીમાંથી પસાર થતી સ્ટેમપેઈડ ગ્રાઉન્ડ પહોંચી. રસ્તા પર લોકોના એક્પ્રેસન જોવા જેવા હતા!! ગ્રાન્ડ વેડિંગ શું કહેવાય તે ટ્રામમાં બેસીને ડાઉનટાઉનમાંથી પસાર થતા સમજાયું.

સ્ટેમપેઈડ ગ્રાઉન્ડ પર ફોટોસેશન ચાલ્યું, ફોટોસેશનમાં પણ ફક્ત બ્રાઇડ અને ગ્રુમ જ નહીં પણ બંનેની પાર્ટી એટલે કે ગ્રુમ પાર્ટી અને બ્રાઈડલ પાર્ટી પણ હોય!! ગ્રુમ પાર્ટીમાં મેથ્યુનો નાનોભાઈ, કેઈટનો નાનો ભાઈ કે જે મેથ્યુનો સારો દોસ્ત છે અને નિરવ કે જે મેથ્યુનો બેસ્ટ ફ્રેન્ડ છે તે. એ જ રીતે બ્રાઈડલ પાર્ટીમાં કેઈટના ૩ મિત્રો, ૨ સગી બહેનો કે જે કેઈટની સાથે યુનિવર્સીટીમાં ભણી છે અને ૧ મિત્ર કે જે વર્ષોથી કેઈટનો બેસ્ટ ફ્રેન્ડ છે. આ પ્રસંગમાં મિત્રોનું ઘણું મહત્વ હતું.

ફોટોસેશન કદાચ માઈનસ ટેમ્પરેચરમાં થયું હતું, હું જોવા માટે પણ ટ્રામની બહાર નીકળવાની હિંમત નથી કરી શકી, પણ શાનદાર ફોટોગ્રાફ્સ આવ્યા છે. પછી રિસેપ્શન માટે હોલ પર પહોંચ્યા જ્યાં મહેમાન હાજર જ હતા. ઓલ્ડ અમેરિકન સ્ટાઇલ, ડાર્ક એમબીયન્સ, અરોમા, વોર્મ, વુડન – લેધર ટચ, ક્લાસી પ્લેઈસ. ડીનર ટેબલ પર બ્રાઇડ ગ્રુમ પાર્ટી સાથે ગોઠવાયા. કેઈટના ફાધરે દીકરી વિષે સ્પીચ આપી, મોટાભાગના લોકોની આંખમાં પાણી આવી ગયા. મેથ્યુના ફાધરે વહુનું સ્વાગત કરતી સ્પીચ આપી. મહેમાનો પોતાના અલોટ થયેલા ખાસ ટેબલ પર હતા. મારા જેવા રળ્યા ખળ્યા લોકોનો પણ ખાસ ખ્યાલ રાખીને વેજીટેરીયન ફૂડ ઓપ્શન હતું જ. કેકનો જવાબ નહીં અને લીકરનો હિસાબ નહીં. ડીનર પછી અને સાથે બાર તો ચાલુ જ હતું અને પછી લોકો ડાન્સમાં જોડાયા. શરૂઆત ગ્રુમ બ્રાઇડ એન્ડ પાર્ટીએ કરી અને પછી ધીરે ધીરે લોકો જોડાયા.

પ્રસંગમાં હાજર દરેક સભ્ય એકબીજા સાથે સારી રીતે વર્તતું હતું, પ્રસંગ સિવાયની કોઈ વાત જ નહીં, સંપૂર્ણ ખુશીનો માહોલ, દરેક વ્યક્તિ કેઈટ મેથ્યુના લગ્નથી ખુબ ખુશ હતી, મેથ્યુના મમ્મી કદાચ સૌથી વધુ ખુશ હતા. ફઈ અને તેમની દીકરી કુટુંબની બહુ નજીક છે તે લોકો પણ ખાસ્સા ઈમોશનલ થઇ ગયા હતા, દાદાજી બહુ ખુશ હતા અને બધાને ડાન્સ કરવા આગ્રહ કરતા હતા. મને તો આટલે દુર ફેમીલી મળી ગયું હોય તેવું સારું લાગ્યું, બધાને ખબર હતી કે હું પ્રમાણમાં નવી છું એટલે દરેક વ્યક્તિ કૈંક ને કૈંક વાતો કરતુ પૂછતું સમજાવતું ધ્યાન રાખતું હતું.

રાત્રે ૧૧:૩૦ એ મહેમાનો છુટા પડ્યા અને કેઈટ અને મેથ્યુ હંમેશા માટે ભેગા થયા.

Special Thanks to The Slade Family 🙂

આવા વધુને વધુ યુવાનો ભારતને પ્રાપ્ત થાઓ.

Amal India (2)Amal India (3)amal india (4)amal india (5)amal india (6)Amal Indiaamal_india

અમલ ઇન્ડિયાની ટીમ; રાહુલભાઈ અને તેમના મિત્રો દિવાળી નિમિતે મીઠાઈ વિતરણ માટે ગયા હતા. મને ૧૫ દિવસે પોસ્ટ જોઈ ત્યારે ખબર પડી!! બહુ આનંદ થયો, કારણ કોઈ પણ એન.જી.ઓ. માટે આનાથી વધુ સારી કોઈ વાત હોઈ જ ના શકે. આપણે ત્યાં મોટાભાગના ટ્રસ્ટ-એન.જી.ઓ.માં આર્થિક બાબતોના હિસાબમાં વાંધા ઉભા જ હોય. ટ્રસ્ટના સભ્યો મીટીંગ માટે ભેગા થાય તો ચાના રૂપિયાનો ખર્ચ પણ ટ્રસ્ટના હિસાબમાં લખાવી દે. ટ્રસ્ટના કામની કોઈ જ મુસાફરી પોતાના ખર્ચે ના કરે. કામ કરે કે ના કરે, મીટીંગ્સ કરે, ફોટોગ્રાફ્સ લે, થોડા પહોંચેલા હોય તો પ્રેસનોટ્સ આપે અને કામની એન્ટ્રી કરી લે.

મારે સાવ ઉંધુ છે. અમલ ઇન્ડિયાના મેમ્બર્સને ફોન/મેસેજ કરીને પૂછવું પડે કે ટ્રસ્ટ માટે કોઈ ખર્ચ કર્યો હોય તો કહેજો. માણસ સમય શક્તિ તો આપતું જ હોય, આર્થિક રીતે વધુ ઘસાય તો ઘરના સભ્યો થાકી જાય, સેવાકીય પ્રવૃતિઓમાં ઘરના આપણાથી થાકી જાય તે મોટી સમસ્યા છે અને તેઓ સાચ્ચા પણ છે. સેવા કરવા નીકળવાવાળા બધા કંઈ આર્થિક રીતે તાકાતવાળા નથી હોતા, મહેનતથી કમાતા હોય અને પોતાના બે ખર્ચ ના કરીને આવી પ્રવૃત્તિ કરતા હોય. રાહુલભાઈ અને તેમના મિત્રો તો યુવાન છે, કમાણીની શરૂઆત છે પણ પોતાની રીતે સારા કાર્યો આગળ વધારતા રહે છે.

યુવાનો એ આ જ જોવાનું છે. દેશે સમાજે આપણને શું આપ્યું તેમ નહીં, આપણે દેશ – સમાજને શું આપી શકીએ છીએ.

 

ઝીરો ટોલરન્સ ૫

zero-tolerance-policy

આસપાસના તમામ લોકો!!

રસ્તા પર મોતના કુવાની જેમ વાહન ચલાવતા લોકો, આગળ પાછળ હોર્ન વગાડતા લોકો, બાજુમાં વાહન લાવી રસ્તા પર થુંકતા લોકો, પડોશમાં જોરથી ઘટિયા મ્યુઝીક સાંભળતા લોકો, વારે તહેવારે મળે ત્યારે મગજનું દહીં કરતા સગા સંબંધીઓ, જ્ઞાન-સલાહ આપતા/ મહેણાંટોણાં મારતા ઓળખીતાઓ…………

જોબ પર કલીગ્સ જે કામચોરી કરે છે, શિસ્તમાં નથી વર્તતા, બોસ કે જે ક્યારેય આપણા કામની કદર નથી કરતા, બીઝનેસમાં પાર્ટનર કે જે હંમેશા ધંધામાં કે વહેવારમાં ઓછું ઘસાવું પડે તેની જ ગણતરી કરતો હોય છે, કસ્ટમર કે જેનાથી નફો તો શું નુકશાન ના થાય તે જ જોવાનું હોય અને ઉપરથી એનો તોછડો સ્વભાવ સહન કરવાનો હોય….

ઢગલો લોકો છે કે જેનું કંઈ નથી થઇ શકતું.

આ બધામાં આપણે જાતે જ એક ઉમેરીયું: સોસીયલ મીડિયા!!

સૌથી પહેલા વોટ્સએપ ડીલીટ જ કરી દ્યો, નવરા અને ###### લોકોનું જ કામ છે એ. પ્રેરણાત્મક મેસેજ, ધાર્મિક મેસેજ, ઘટિયા જોક્સ, ચવાયેલી શાયરીઓ, ઉઠાવેલી કવિતાઓ, સલાહના વિડીઓ….. આટલું ઓછું હોય તેમ Hi ! How are you? Shu karo chho?? ૩જા વાક્યમાં ગુજરાતી આવી જાય પણ શરૂઆત તો Hi! થી જ કરે! મફતિયા ઈન્ટરનેટ કોલ, ગ્રુપ હોય તો પંચાત પંચાત પંચાત…. તદ્દન નોનસેન્સ સવાલો: લે! આજે વહેલા ઉઠી ગયા? ઓહ! આટલા મોડે સુધી જાગો છો?? **** તારે મારું વોટ્સએપ સ્ટેટ્સ જોવા સિવાય કોઈ કામ નથી?!! લેવલલેસ લોકોને નજીક આવવાનો કે પોતાની જાતને નજીક સમજવાનો મોકો ના આપો.

ફેસબુક: સામે મળે તો વાત પણ ના કરીએ તેવા લોકો અહીં તમને સલાહ આપી જશે, બાજુમાં ઉભા રહેવાની હેસિયતના હોય તે વરચ્યુલી દોસ્તી દાવે ખભ્ભે હાથ મૂકી જશે, ક્યારેય કોઈ સારી પોસ્ટ પર ના દેખાતા ખોચરા લોકો એમને ના ગમતી પોસ્ટ પર બુરાઈ ચોક્કસ કરી જશે. આપણી એક વાતમાં દલીલ કરવાની ત્રેવડ ના હોય એટલે આપણો વિરોધ કરતી એક એક કોમેન્ટ્સ શોધી લાઈક આપી આવશે, ફક્ત અને ફક્ત પોતાની સ્માર્ટનેસ/વિદ્વતા/તટસ્થતા બતાવવા અક્કલ વગરની કે ‘સો કોલ્ડ’ સ્માર્ટ કોમેન્ટ કરી જશે, ઇન શોર્ટ તમારી સળી કરી જશે.

શા માટે આવું ચલાવી લેવું જોઈએ? સોસીયલ મીડિયા પર સામાન્ય સમજણની વ્યક્તિએ એક નિયમ રાખવો જોઈએ કે કોઈની પણ પોસ્ટ પર નેગેટીવ લખવા કે તેમણે પ્રગટ કરેલા વિચારોની વિરુદ્ધ તમારા વિચારો રજુ કરવા જવું જ ના જોઈએ. તમને ના ગમે તો ઇગ્નોર કરો, અનફોલો કરો, અનફ્રેન્ડ કરો, બ્લોક કરો પણ તમારા વિચારો તમારી વોલ સુધી જ રાખો. બીજાની પોસ્ટ પર શુભેચ્છાઓ આપવા, વખાણ કરવા કે હળવી મજાક મસ્તી [ જેની સાથે વહેવાર હોય તેની જ સાથે ] કરવા જ હાજરી આપો, બાકી તમારો કીમતી મત તમારા પાસે જ રાખો. તમારે જે કહેવું હોય તે કહેવા માટે તમારી પોતાની વોલ છે, ત્યાં ચીતરો! આ તો સળંગ ૫ લીટી લખાતી ના હોય પણ કોઈકનો વિરોધ કરવો, વાંક કાઢવો સહેલો લાગે. આવું બિલકુલ ના સહન કરો.

આપણા જીવનમાં ફરજીયાત સહન કરવા પડતા ખુબ એટલે ખુબ લોકો છે, ધારીને પણ લાત કે લાફો નથી મારી શકતા. તેમાં સોસીયલ મીડિયામાંથી ઉમેરો ના કરો.

ના ગમે તો સાંભળવું નથી, કાન એ કોઈની થુંકદાની નથી. જીવનમાં કોઈનું પણ કંઈ જ ના ગમતું સાંભળો નહીં, સ્પષ્ટ ના પાડી દ્યો કારણ આ બધી વાતો મન મગજને ત્રાસ આપે છે. આ ત્રાસ કેટલો પડતો હશે તે કોન્સીયસલી આપણે નથી જાણતા પણ વર્ષોના સહન કરવાના સરપાવરુપે શરીર જવાબ આપે ત્યારે કંઈ થઇ પણ નથી શકતું. સૌથી વધુ જાતને પ્રેમ કરો, માન અને ન્યાય આપો. જે આ સહીત જીવનમાં ટકે તે રહે, બાકીના બધાને સીતારામ!

ઝીરો ટોલરન્સ સીરીઝમાં જે વાંચ્યું તેમાંનું કૈંક અમલમાં મૂકી શકો તેવી શુભેચ્છા! અસ્તુ!